Unutmak Tükenmektir: 12 Eylül'ün Ülkücü Şehitleri ve Bir Milletin Yası

Tahir Demirel gönüldaşım 12 Eylül 1980 Ülkücü şehitler için yazdığı eserindeki makalesinde, “Ne sizi, nede kahpe Eylülleri unuttuk. Unutmak tükenmektir”

12 Eylül Türk Milletinin tarihine düşmüş kara bir lekedir. Yüreklerimize Eylül düşen bugünlerde; Vatanı uğruna mücadele edip gerek kızıl kurşunlarla, işkencelerde, darağaçlarında canları kaybeden şehitlerimizi ve mücadeleden sağ kurtulup gençlik yıllarını hapishanelerde harcayan Ülkücü büyüklerimi, başkanlarımı saygıyla anıyoruz.

Mustafa Pehlivanoğlu “Allah'ıma kavuşuyorum.”

12 Eylül'ü anlamak için gerçekten isimlere de bakmamız gerekiyor. “Mustafalar ölür, Allah davası ölmez, milliyetçilik yaşar” diyen ve nişanlısına, sevdiğine mutlu bir yuva kurması için Cenab-ı Allah'a dua ederek arkasında mektup bırakan PEHLİVANOĞLU'yu bilmek gerekir. Son günlerinde köydeki anasını rüyasında gören KERSE'yi unutmamak gerekir ki: “Ölsem de ben ölmem, varın siz anlayın!” diyen sözlerini, “İlay-ı kelimetullah!” diyen diller lâl olmaz. Allah diye inleyen güller solmaz. Tekbir getiren, teşbih eden güller solmaz. “Susmayacak Hakk'ın dili!” dörtlüğünü ezberlemek gerekir. Görevli sorar: “Son bir arzun?” Güler. Görevli hiddetlenir: “Sana son arzunu soruyom sen gülüyorsun.” Ve cevap verir: “Beni öldü bileceklere gülüyorum. Temizim, pakım, Allah'ıma kavuşuyorum. Daha ne isteyeceğim? Hazırım ben.” diyen ORKAN'ı ağlamadan anmak mümkün değil. İdam ipine giderken bir bayrak ve Kur'an-ı Kerim'i isteyen Baktemur'u ve canını almak isteyen cellatların bunu iki kez yapmalarını ben nasıl unutayım. “Ya ölmeden öldüler” diyerek işkenceyle Başbuğumuzu suçlamaya kalkışıp iftira atmak isteyenleri ve bu durum karşında imanlarına ve ülkülerine yenilmeyen DURACIK'ı, ESENDAĞ'ı ben nasıl unuturum. Ya 3 gün cezaevinde kalıp onu savunacak bir avukatımız bile olmayınca yanlışlıkla öldürülen KARAKAŞ için ben ne yapayım. İnfaz edileceği zamanı tam olarak bilmediği için adeta ölüm orucunda gibi ağzına su bile koymayan şehidimi ben nasıl unuturum. Hele ki bunun sebebini öğrendiğimde imanımdan şüpheleneceğim aklıma bile gelmezdi. Öldükten sonra vücuttan bazı dışkılar çıkar ya işte Fikri ARIKAN, dünya hayatının son bulacağı bir anda bile abdestini koruma gayretiyle hareket etmiş, cellat sandalyesini tekmelediğinde vücudundan hiçbir dışkı çıksın istememişti. Bu asalet, bu terbiye, bu tevekkül, bu iman kolay rastlanabilir bir durum değildir.12 Eylül öncesi ve sonrası şüheda 

 olan yiğit ülküdaşlarımı rahmetle minnetle anıyorum. Ruhları şad Mekanları cennet olsun inşallah.

12 EYLÜL UNUTMADIK 

Yiğit ülküdaşlarım şüheda edildi

Bir bir karatoprağa verildi

Genç yaşda anadan yardan seçildi

Unutmadık Kara 12 Eylülleri

Akşam olunca kararıyor her taraf

Bölünmüş insanlar olmuşdu taraf

Atıldı içimize iftira kin ve nifak 

Unutmadık Kara 12 Eylülleri

Akşam atılırdı, gürül, gürül kurşunlar 

Genclerimiz imanlı dillerinde tekbirler 

Kardeşliğe doğru Hak yola yürüdüler

Unutmadık kara 12 Eylülleri

Eylülün onikisinde sustu silahlar

Ölmedi kardeşler, yollar kesilmedi

Dün atılan küfürler Bu gün edilmedi

Unutmadık Kara 12 Eylülleri

Adam pişkin pişkin yüzümüze baktı

Devletin televizyonuna ünüformalı cıktı

Sağ sol kavgasının olgunlaşmasını konuştu 

Unutmadık Kara 12 Eylülleri.

Gençleri topladılar ceza evine attılar

Hücrelerde soğuk betonlara yatırdılar

Sağ sol diye bölünenleri hücrede birleştirdiler

Unutmadık Kara 12 Eylülleri.

“Bir sağdan bir soldan idam ettik”

Güya taraf tutmadık, tarafsız olduk 

Aynı silahla kardeşi kardeşe sıktırdı 

Ülkenin beyinlerini zindanlara tıktırdı

Unutmadık Kara 12 eylülleri  

Senelerce seyirci oldular beklediler

Oniki Eylül'le kadar nice canlar yediler

Annelerin babaların yüreklerini yaktılar

Unutmadık unutmadık kara 12 Eylülleri.  

Fotoğraf Arşiv :Doğan Tufan

Yazı İşleri Sorumlusu Nida Pala 

Bu yazının bütünü yazarına aittir. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltıılmaz veya herhangi bir mecrada yayınlanamaz