YUNANİSTAN'IN TARİHİ HAMLESİ MISIR'LA DİPLOMATİK KRİZE YOL AÇTI 1.500 YILLIK MANASTIR İÇİN EGEMENLİK TARTIŞMASI

Yunanistan'ın, Mısır topraklarında bulunan 1.500 yıllık Aziz Katerina Manastırı'na resmi statü kazandırmak için yasa çıkarma girişimi, iki ülke arasında diplomatik gerilime neden oldu. UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan bu tarihi yapı, artık iki ülkenin egemenlik tartışmasının merkezinde yer alıyor. Sina Yarımadası'ndaki manastır için alınan bu karar, bölgedeki tarihi ve dini dengeleri yeniden gündeme getirdi.

Taraflar Arasında Sert Söylemler

Yunan Parlamentosu'nun manastıra özel statü tanıyan yasayı kabul etmesi, Mısır'da büyük bir tepkiyle karşılandı. Mısır Dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan resmi açıklamada, bu kararın "egemenlik haklarının açık bir ihlali" olduğu belirtilirken, Sina Yarımadası'nın tartışmasız bir şekilde Mısır toprağı olduğu vurgulandı. Sözcü, Yunanistan'ın bu adımının uluslararası hukuka aykırı olduğunu ve bölgesel istikrarı tehdit ettiğini ifade etti.  

Krizin kökenleri, geçtiğimiz aylarda Mısır mahkemelerinin manastıra ait bazı arazilerin devlet kontrolüne geçeceğine dair karar almasına dayanıyor. Bu karar, Yunanistan ve uluslararası Ortodoks camiasında büyük yankı uyandırmıştı. Atina'nın şimdi manastıra resmi statü verme girişimi, tansiyonu daha da yükselterek diplomatik bir krize dönüştürdü.  

Yunan yetkililer, aldıkları kararın manastırın kültürel ve dini mirasını korumak amacı taşıdığını savunurken, Mısırlı yetkililer Yunanistan'ın sınırlarını aştığını ve bölgesel istikrarı riske attığını öne sürüyor. Uluslararası hukuk uzmanları ise bu anlaşmazlığın arka planında yatan tarihi ve dini hassasiyetlere dikkat çekiyor.  

İki ülke arasındaki bu gerilim, yalnızca diplomatik bir anlaşmazlık olmanın ötesinde, tarihi ve dini değerlerin korunması konusundaki farklı yaklaşımları da ortaya koyuyor. Aziz Katerina Manastırı gibi evrensel öneme sahip bir mirasın geleceği, uluslararası toplumun da dikkatini çekmiş durumda. Uzmanlar, tarafların diyalog yoluyla bir uzlaşıya varmasının hem bölgesel istikrar hem de kültürel mirasın korunması açısından hayati önem taşıdığını vurguluyor. Bu süreç, aynı zamanda uluslararası hukukun sınırlarını ve egemenlik haklarının karmaşık doğasını yeniden tartışmaya açıyor.