Kusursuz Denge

Dengeyi seviyorum, kusursuz denge, ne azı ne çoğu ortası her şeyin. Aşırılıktan uzak, ölçülü olma hali.

Hayata dair anahtar bir kelime sorsalar bu benim için kesinlikle denge olurdu. Çünkü araladığın bütün kapıların sonunda kusursuz dengeyi görürsün.   Sosyal yaşamımız, ilişkilerimiz, düşüncelerimiz hep bu tek kelimenin etrafında şekilleniyor.

Yaşamımızda, yaptığımız işlerde, düşüncelerimizde, farkında olmadan dengeyi arıyoruz. Ve sağlayabildiğimizde huzurlu olma, içe sinme halini hissedebiliyoruz.

Örneğin, iş hayatında aşırı çalışmak tükenmişlik getirirken, aşırı tembellik de gelişimi engeller; işte denge, verimli ve sürdürülebilir bir ritim yaratır. Aynı şekilde, duygularımızda öfke ile sakinlik arasında, sevgi ile mesafe arasında o orta yolu bulmak, ilişkilerimizi daha sağlıklı kılar. Beslenme alışkanlıklarımızda da dengeyi görmek mümkün: Aşırı şeker tüketimi sağlık sorunlarına yol açarken, tamamen vazgeçmek de keyifsiz bir hayat yaratabilir; dengeli bir diyet ise hem bedeni hem ruhu besler. Spor ve egzersizde de aşırı antrenman yaralanmalara, yetersiz hareket ise hareketsizliğe neden olur; orta yol, güçlü ve esnek bir vücut sağlar.

Kâinatta başımızı nereye çevirsek dengeyi ve onun kusursuz ahengini görebiliyoruz. Gece ile gündüz gibi yağmur ile güneş gibi…Zıtlıkların birliği ve uyumu. Ve bunun farkındalığının bize kazanımları.

Doğada, mevsimlerin döngüsü gibi kışın soğuğu ile yazın sıcaklığı, toprağın bereketini sağlar. Vücudumuzda bile, solunumun al-ver ritmi, kalp atışlarının düzenli temposu, her şeyin dengede olduğunu hatırlatır. Ekosistemlerde avcı-av dengesi, türlerin hayatta kalmasını sağlar; bir tarafın aşırı baskınlığı kaosa yol açar. Gök cisimlerinde bile, gezegenlerin yörüngeleri ve çekim kuvvetleri kusursuz bir dengeyle evreni döndürür. Bu farkındalık, bize iç huzuru, kararlılık ve uyum getirir; aşırı uçlarda kaybolmak yerine, merkezde kalmayı öğretir. Felsefi olarak, Aristoteles'in "orta yol" öğretisi veya Doğu felsefelerindeki yin-yang gibi, denge evrensel bir prensiptir. Budizm'de orta yol, acıdan kurtuluşun yolu olarak görülürken, Konfüçyüsçülük'te uyum ve denge toplumsal düzenin temelidir. Modern psikolojide ise, bilişsel davranışçı terapilerde duygusal denge, anksiyete ve depresyonu yönetmede kilit rol oynar. Günlük hayatta bu dengeyi uygulamak, stresimizi azaltır, mutluluğumuzu artırır ve bizi daha bütünsel bir varlığa dönüştürür. Örneğin, teknoloji kullanımında aşırı ekran zamanı bağımlılık yaratırken, tamamen uzak kalmak da bağlantıyı koparır; dengeli kullanım ise bilgiye erişimle birlikte dinlenmeyi sağlar. Finansal hayatta da harcama ile biriktirme arasında denge, özgürlüğü getirir.

 Toplumsal düzeyde, özgürlük ile düzen arasında denge, adil bir toplum yaratır. Bu prensibi içselleştirdiğimizde, hayatın akışına daha kolay uyum sağlarız ve beklenmedik değişimlere karşı direnç kazanırız. Sonuç olarak, denge sadece bir kavram değil, yaşamın ritmini belirleyen bir yaşam tarzıdır; onu aramak ve korumak, gerçek mutluluğun kapısını aralar. 

Yazar :Esra Ertaç 

Yazı İşleri Sorumlusu :Nida PALA 

Bu yazının bütünü yazarına aittir. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltıılmaz veya herhangi bir mecrada yayınlanamaz